ج تا خ

 

_جدال ، تدبير را ويران کند.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

_چقدر درسهای عبرت بسيارند ، ولی عبرت گير اندک است.

_چنگ در پيمان کسانی داريد که چشم وفا از ايشان داريد.

_چون آدمی بميرد مردم گويند که چه باقی گذاشت ، و فرشتگان گويند چه پيش فرستاد.

_چون از کاری ميترسی  ، بدان درشو ، که خود را سخت پاييدن دشوار است تا در نشدن در کار و ترسيدن.

_چون حديثی را شنديد آن را بفهميد و رعايت کنيد نه اينکه بشنويد و روايت کنيد.

_چون خرد کمال گيرد ، گفتار نقصان پذيرد.

_چون سختی به نهايت رسد ، آسايش ميرسد.

_چون طليعه نعمت ها به شما رسيد ، با نا سپاسی دنباله آنرا مبريد.

_حق ، سنگين اما گواراست و باطل ، سبک اما در کام چون سنگ خاراست.

_حکمرانی ها ميدان مسابقه مردان است.

_حکم کردن از روی گمان از عدالت به دور است.

_خدا بيامرزد کسی را که حقی ببيند و ياری آن کند ، يا ستمی ببيند و آنرا بازگرداند ، و خداوند ياور حق

است و آنرا به صاحبش ميرساند.

_خدا را در هر نعمتی حقی است هر که اين حق را ادا کند ، خداوند نعمت را بر او افزون کند.

_خدايا ! به توانگری آبرويم را نگه دار و به تنگدستی حرمتم را ضايع مکن.

_خود را ميان خويش و ديگری ميزانی بشمار ، پس آنچه برای خود ميپسندی برای ديگری نيز بپسند.

_خودپسندی آدمی ، از حسودان خرد اوست.

_خودپسندی مانع افزايش کمال است.

_خوشا کسی که پرداختن به عيب خويش وی را از عيب ديگران بازدارد.

 

 

 

/ 0 نظر / 12 بازدید